3.Nuh’un Adamı Enver Atılgan’ın Anısına
Müslüm Üzülmez

3.Nuh’un Adamı Enver Atılgan’ın Anısına

Bu içerik 285 kez okundu.

(Önceki yazının devamı…)

O, ezilenlerin, sömürülenlerin, kimsesizlerin hem yanlarında oldu, hem de dili. “Bir Karış Toprak İçin” adlı şiirinde topraksız köylüye yapılan zulmü bakın nasıl anlatır: “Bu öykü,/ Bir yarbayın çizmeleri altında inleyen,/ Emzikli köy kadınlarının öyküsüdür./ Bu türkü,/ Tutsak köy delikanlılarının sırtında şaklayan,/ Kırbaçların yankısıdır./ Bu direniş,/ Bir karış toprak için,/ Canını verenlerin uyanışıdır./ Vur dedikçe yarbay/ İstersen öldür./ Ellerin titremesin/ Süngünü bir düşman gibi kalbime indir/ İyi bil ki,/ Ölümlerin en şereflisi/ Bir karış toprak için ölmektir.” (Eko-Can, 1969, s.20)

***

Enver Atılgan’ın damadı İzzet Kale ile 2003 yılı sonlarında bir sohbetimizde: Enver Hoca evinde çok kötü bir durumda hasta yatarken Fakir Baykurt’tan kendisine bir mektup geldiğini, mektubu okuyacak vaziyette olmadığından gelen mektubu kendisinin okuduğunu, mektup okunurken Enver Atılgan’ın gözlerinden yaşlar aktığını, ağladığını anlatmıştı. Bu dostluğa duyduğum saygıdan dolayı burada sözü usta yazarımız Fakir Baykurt’un, Enver Atılgan’ın “Yaşam Demişiz Adına” kitabına 10/10/1991 tarihinde Duisburg/Almanya’dan önsöz yerine yazdığı “Atılganın Şiirleri” selâmlamasına bırakıyorum:

“«Kardeşim» diyorum, sadece acılardan, sendikamız TÖS’ten değil, şiir kardeşiyiz onunla… Ben genel merkezde, o uçlarda savaşım veriyorduk. Yüzlerce, binlerce meslekdaşımız kıyıma uğruyordu. Kıyıldıkça daha gür çıkıyorduk. Enver 1969’da ikinci şiir kitabı «Eko Can»ı bastırdı. TÖS’ün genel yönetim kuruluna da o yıl girdi, Marmara bölge temsilcisi oldu. Sendikamızın serpilmesine, ayakta kalmasına büyük yardımları dokundu. 12 Mart kırağısında Anayasa değiştirilerek kapatılmasına, ne bugünkü ikilikler olurdu, nede büyük boşluklar. Hem yurtta, hem dünyada, çeyrek yüzyıllık, saygın bir öğretmen örgütü olarak daha da gelişirdi. Edenler utansın, başka ne denebilir?

Bütün o çileler, kıyımlar süresince yazmayı sürdürürdük. Enver’in Akşam’da, Politika’da, İmece’den başka pek çok dergide yazılarını, şiirlerini okuduk durduk. Hele Akşam’daki, üç arkadaşıyla yaptığı Macaristan gezisini anlatan o güzel yazılar unutulamaz.

(…) Yakın okurlara bir önerim olacak; okumaya baştan başlamasınlar, sonunda ilk kitaplardan seçilen beş şiir var, onlardan başlasınlar. Görsünler, konuları nasıl bir genişliğe yayılmış. Görsünler yanma kavrulma ile nasıl geçmiş o altmış yıl. Okuyup görsünler, böyle bir şiir kardeşim olduğu için, hafiften öğünmekle haklı değil miyim?” (Yaşam Demişiz Adına, Gerçek Sanat Yayınları, 1991, s.7-8.)

***

Enver Atılgan’ın Yaşam Öyküsü

1931 yılında Ergani’de (Diyarbakır) dünyaya geldi. Dünyaya geldiği yıl babasını kaybetti. Yetimlik yetmezmiş gibi o yoksulluk yıllarında birde ağabeyi Sezai Atılgan çocuk felci geçirerek sakat kaldı. Naçar bir durumdayken 1944 yılında Dicle Köy Enstitüsüne kayıt oldu. 1948-1949 öğretim yılında Enstitüyü bitirdi. 1949-1957 yılları arasında Ergani’nin çeşitli köylerinde öğretmenlik yaptı. 1957-1958 yıllarında yedek subay olarak askerliğini tamamladı. Terhis sonrası Ergani İnkılap İlkokuluna atandı. 1969’da TÖS Genel Yönetim Kurulu üyeliğine seçildi. Macaristan Öğretmenler Birliği’nin çağrısı üzerine 1970’te Merkez Yürütme Kurulu Üyelerinden üç arkadaşıyla birlikte Macaristan’ı ziyaret etti. 29 Ocak 1971’de Akşam Gazetesi’nde Macaristan izlenimleri üç gün yazı dizi olarak yayımlandı.

Şiire tutkusunun Dicle Köy Enstitüsü’nde okuduğu sıralarda başladığını yazar. Çeşitli gazete ve dergilerde yayınlanan şiirlerini 1963’te “Nuh’un Adamı” adı altında bir kitapta topladı. 1969’da “Eko-Can” adlı şiir kitabını yayımladı. 12 Mart darbesinden sonra İstanbul İli Bakırköy İlçesi Yavuzevler İlkokulu’nda öğretmen olarak görev yaptı. 1976 bu okuldan emekli oldu. Emeklilik sonrası bir süre Devrimci İşçi Sendikaları Konfederasyonu -DİSK’te Eğitim Dairesi Uzmanı olarak çalıştı. 1991 yılında “Yaşam Demişiz Adına” şiir kitabı yayımlandı. 25 Ocak 1995’te İstanbul’da vefat etti.

Eduardo Galeano ne güzel yazmış: “bize yemek veren toprak bizi yiyecek olan topraktır.”

Işığın yolunda iyi bir yolcu olan Enver Atılgan’ı unutmayalım, unutturmayalım.

Araştırmacı, Yazar, Şair Müslüm Üzülmez

e-posta: muslum.uzulmez@gmail.com

web: http://www.uzulmez.info/muslum

GapHaberleri.com

Yorum Yap
Kalan karakter sayısı : 500
İLGİNİZİ ÇEKEBİLİR X
AK Parti ve MHP, ittifak için prensipte anlaştı
AK Parti ve MHP, ittifak için prensipte anlaştı
Su borusuna düşen işçi akıntıya kapılarak kayboldu
Su borusuna düşen işçi akıntıya kapılarak kayboldu