Şanlıurfa'nın dört bir yanında yükselen binalar şehrin büyüdüğünü gösteriyor. Ancak kuralsızlık, denetimsizlik ve vatandaşın hiçe sayıldığı bir anlayış, bu büyümeye gölge düşürüyor.
Şanlıurfa büyüyor deniliyor. Gerçekten de Karaköprü'den Haliliye'ye, Eyyübiye'den Viranşehir'e, Siverek'ten Birecik'e, Suruç'tan Bozova'ya kadar nereye baksanız yeni bir inşaat yükseliyor. Vinçler çalışıyor, beton dökülüyor, apartmanlar peş peşe yükseliyor.
Peki bu şehir gerçekten planlı mı büyüyor, yoksa herkes bildiğini mi okuyor?
Bugün birçok mahallede vatandaşın karşılaştığı manzara aynı. Kaldırımlar demir deposuna çevrilmiş, kum ve mıcır yığınları günlerce yol kenarında bekliyor, beton mikserleri saatlerce yolu kapatıyor, yayalar ise canını hiçe sayarak araçların arasından yürümeye çalışıyor.
Kim denetliyor?
Kim "Bu yolu neden kapattın?" diye soruyor?
Kim "Bu kaldırımı hangi hakla işgal ediyorsun?" diyebiliyor?
Yoksa kurallar sadece vatandaşa mı işliyor?
Vatandaş aracını yanlış yere park ettiğinde ceza kesiliyor. Esnaf dükkânının önüne bir ürün koyduğunda zabıta geliyor. Ama tonlarca inşaat malzemesi günlerce kamuya ait kaldırımları işgal ettiğinde kimse ses çıkarmıyor. İşte vatandaşın itirazı da tam burada başlıyor.
Bir başka sorun ise gece yapılan beton dökümleri. Gece yarısına kadar süren çalışmalar nedeniyle mahalleler uyuyamıyor. Çocuklar, yaşlılar, hastalar, sabah işe gidecek insanlar... Kimsenin huzuru düşünülmüyor. İnşaat yapılabilir ama vatandaşın yaşam hakkı da göz ardı edilemez.
Şanlıurfa'nın sıcak yaz günlerinde açıkta bekleyen hafriyat ve kum yığınları ise ayrı bir çile. Tozdan pencere açılmıyor, esnaf dükkânını defalarca temizliyor, vatandaş evinde rahat nefes alamıyor. Bunun adı gelişmişlik değil, denetimsizliktir.
Altyapı çalışmaları yapılıyor, yollar kazılıyor, sonra haftalarca öyle bırakılıyor. Çukurlar, kırık kaldırımlar ve bozuk asfaltlar vatandaşın kaderi olmamalı. Şehir büyürken yollar küçülüyor, kaldırımlar yok oluyor.
Şanlıurfa'nın 13 ilçesinde aynı anlayış hâkim olmamalı. Karaköprü, Haliliye ve Eyyübiye kadar Viranşehir, Siverek, Suruç, Birecik, Bozova, Hilvan, Halfeti, Akçakale, Harran ve Ceylanpınar da bu şehrin bir parçasıdır. Kurallar her yerde aynı uygulanmalıdır.
Kimse inşaat yapılmasın demiyor. Kimse yatırımcıya karşı da değil. Ancak yatırım yapmanın adı kamu düzenini bozmak olamaz. Devletin yolu, milletin kaldırımı, vatandaşın yaşam alanı kimsenin özel mülkü değildir.
Belediyeler, zabıta ekipleri ve ilgili kurumlar artık masa başından değil, sahadan yönetmelidir. Kurallara uyan desteklenmeli, uymayan ise kim olursa olsun gereken yaptırımla karşılaşmalıdır.
Şanlıurfa'nın ihtiyacı daha fazla beton değil, daha fazla denetimdir.
Çünkü şehirleri büyüten beton değil; hukuk, disiplin ve adalettir. Kuralların işlemediği yerde şehir değil, karmaşa büyür. Vatandaş artık mazeret değil, çözüm görmek istiyor.