67 yaşında olmasına rağmen yaşamının son üç yılını o çok sevdiği memleketi Kobanê için iki oğluyla birlikte savaşarak geçiren ve büyük Kobanê direnişinin sembollerinden biri haline gelen ApêNemir, yaralanınca zorunlu olarak uzak kaldığı Kobanê ve direnişinden kopmadı. Şu ana kadar girdiği çatışmalarda 4 kez yaralanan ApêNemir, son yaralanmasının ardından kaldırıldığı Suruç Devlet Hastanesinde koluna platin takılması nedeniyle Kobanê'ye gidip savaşamıyor, ancak bu onu mücadelesinden de alıkoyamıyor.
Yoldaşlarına selam gönderiyor
Apê Nemir, şimdi direnişin diğer yakası olan sınır hattında nöbet eylemlerine katılıyor, burada oluşturulan insan zincirinde yüzünü, yüreğinin kıblesi Kobanê'ye dönerek cephede birlikte savaştığı yoldaşlarına selam gönderiyor.
'Kobanê için savaştım, savaşmaya devam edeceğim'
Apê Nemir, "Kobanê direnişi, mücadele namus ve şeref direnişidir. İki buçuk, üç yıldan bu yana bu mücadelenin içinde yer alıyorum. Toprağımı, yurdumu savunuyordum. Bunun için nerede icap ettiyse orada savaştım, savaşın içinde yer aldım ve yer almaya da devam edeceğim" diyor.
'Yaralı kolumu kesin, mevziime döneyim'
Yaralı kolu nedeniyle şimdilik uzak kaldığı Kobanê'ye mutlaka döneceğini ifade eden ApêNemir "Ben onlara kolumu yaralı olan yerinden kesin, ben memleketime dönüp orada savaşmak istiyorum dedim. Kanımın son damlasına kadar halkımın onuru ve şerefi için savaşmak istiyorum. Direnişin devam ettiği Mehser Köyü'ne gelerek burada ki nöbet eylemlerine katılıyor, o çok özlediğim memleketime, KaniyaKurda'ya bakıyorum. Ve oraya döneceğim günleri iple çekiyorum. Artık dayanamıyorum, yaralı kolumu kessinler gidip orada toprağım için savaşayım" dedi.
diha
