Tesnim Haber Ajansı _ Şu anda Beyaz Saray'daki yetkililer ve Netanyahu kabinesinin üyeleri dışında, dünyadaki hiçbir uzmanın veya medyanın ABD ve İsrail'in İran'a karşı yürüttüğü mevcut savaşta bir zaferden söz etmemesi önemli bir önermedir.
ABD ve İsrail, savaşta tüm hedeflerini gerçekleştirmede başarısızlığa uğradı; İslam Cumhuriyeti sistemi eskisinden daha güçlü bir şekilde ayakta duruyor; İran'ın füze kapasitesi yerli yerinde ve şaşırtıcı bir etki yarattı; İran'da eşine az rastlanır bir siyasi ve toplumsal dayanışma şekillendi; Şehit İmam Ayetullah Seyyid Ali Hamaney'in suikast sonucu kaybedilmesinin yarattığı ağır hasara rağmen, Uzmanlar Meclisi'nin oyuyla onun yerine Ayetullah Seyyid Mücteba Hamaney adında devrimci ve sevilen bir başka lider geçti. Buna karşılık: ABD teknolojik ve stratejik itibarını kaybetti, İsrail çok ağır darbeler aldı, Hürmüz Boğazı dünyada yeni bir denklem olarak kayıtlara geçti ve dünyanın en büyük ordusu bir ayı aşkın süredir bu boğazı yeniden açmaktan aciz kaldı.
Böyle bir ortamda Trump'ın önünde üçten fazla seçenek kalmamış gibi görünüyor:
1- "Savaşı Durdurmak" ve Yenilgiyi Kabul Etmek: İlk seçenek, savaşın ABD ve İsrail tarafından derhal durdurulması ve Hürmüz Boğazı'ndaki yeni denklemlerin kabul edilmesidir. ABD'liler ve İsrailliler şu anda bu seçeneği en kötüsü olarak değerlendiriyorlar, zira savaş sonrası ortaya çıkacak stratejik sonuçların kendileri açısından farkındalar. Bu nedenle şimdilik bu seçenekten ciddi bir şekilde bahsetmemeye ve diğer olasılıkları düşünmeye çalışıyorlar. Ancak birçok uzman, bu ilk seçeneğin ABD'liler ve İsrailliler için en iyi seçenek ve en az maliyetli ağır yenilgi olduğunu vurguluyor. Başka bir deyişle bu seçenek, "kötünün iyisidir".
2- "Savaşı Uzatmak" ve Yenilgiyi Askıya Almak: ABD'lilerin ve İsraillilerin bir diğer seçeneği "savaşın süresini uzatmaktır"; böylece zamanın geçmesinin kendilerine bir çıkış yolu sağlayacağını umuyorlar. ABD ve İsrail başlangıçta 4 günlük bir savaşla İran'ın işini bitireceklerini düşünüyordu; hedeflere ulaşmadaki başarısızlık onları savaşı iki hafta daha uzatmaya itti. Ardından da önümüzdeki 4 hafta içinde işin kesinlikle biteceğini söylediler. Savaş bir ayı geride bıraktı ve ABD'liler ile İsraillilerin önünde net bir ufuk görünmüyor.
Şimdi Trump ve Netanyahu, zaman geçtikçe bir çıkış kapısı bulabileceklerini zannediyorlar! Oysa bizzat Batılı büyük düşünce kuruluşlarının ABD'li ve İsraillilerin savunma ve saldırı mühimmat stokları hakkında yayımladıkları veriler, savaşı uzatma seçeneği açısından çok kötü bir haber niteliğinde. Bu düşünce kuruluşları ve büyük medya organları, ABD ve İsrail'in savunma cephaneliğinin "kritik azalma" durumunda olduğunu ve zamanın İran'ın lehine işlediğini belirtiyor.
3- "Savaşı Tırmandırmak" ve Yenilgiyi Şiddetlendirmek: ABD'lilerin ve İsraillilerin kendileri için tahayyül ettikleri bir diğer olasılık da "savaşı tırmandırmak"tır. Yani savaş denklemlerinde bir tırmanışa geçerlerse ve İran üzerindeki ekonomik veya askeri baskıyı artırırlarsa, savaş denkleminin değişeceğini ve İran'ın savaşta üstün konumdan alt konuma düşeceğini zannediyorlar.
Bu aynı zamanda savaşlardaki klasik fikirlerden biridir ve ABD'lilerin Hark Adası'na karadan girme ihtimali gibi ortaya atılan tartışmalar da temelde bu yöndedir. Ancak ABD'liler ve İsraillilerin bu fikri hayata geçirmek için temel iki sorunları bulunuyor: Birincisi, askeri açıdan, yani mevcut gidişatı daha şiddetli bir şekilde sürdürme konusunda mühimmat ve hedef sorunları yaşamaları. İkincisi ise, gerilimin tırmandığı her aşamaya karşılık İran'ın daha fazla imkâna sahip olduğunu bilmeleri; nitekim İran da denklemi "göze göz"den "bir göze karşılık birkaç göz" şeklinde değiştirdiğini resmen ilan etmiştir.

İsrail ve ABD'nin Aseluye'ye saldırmasının ardından İran'ın bölgedeki petrol ve gaz tesislerine yönelik eylem deneyimi ve yine İsrail ile ABD'nin çelik komplekslerine saldırmasının ardından İran'ın bölgedeki sanayi tesislerine saldırması, İran'ın savaşın tırmanması durumunda yüksek bir yeteneğe ve imkâna sahip olduğunu göstermektedir.
ABD'liler, kısa bir süreliğine bile olsa İran adalarına girmeleri halinde, can kayıplarının ciddi oranda artmasının, işgal edilen yerlerdeki birliklerinin güvende olmamasının ve ABD içindeki kamuoyu baskısının şiddetle artmasının, kendilerine burada kalmak için bir yol bırakmayacağını biliyorlar.
Dolayısıyla tırmandırma seçeneği de denklemi değiştirmek yerine büyük ihtimalle sadece ABD'liler ve İsrailliler için "yenilginin şiddetlenmesine" ve savaş düğümünün daha da kördüğüm haline gelmesine dönüşebilir.
ABD'liler bugün yenilgiyi kabul ederlerse ve İran'ın savaşı sona erdirme şartlarına razı olurlarsa, doğal olarak daha az bedel ödeyeceklerdir.