Sosyal Belediyecilik mi, Ticari İşletme mi?

Şanlıurfa Büyükşehir Belediyesi eski hizmet binasının yıkılmasıyla ilgili tartışmalar, üzerinden yıllar geçmesine rağmen hâlâ gündemdeki yerini koruyor. O dönem bu yıkıma karşı çıkanlardan biri bendim ve hâlâ aynı fikirdeyim. Çünkü o alan, o haliyle korunup daha işlevsel, daha halk odaklı projeler için kullanılabilirdi. Ancak sonuçta belediye o alanda bir sosyal tesis açtı, bir çay bahçesi kuruldu. İlk bakışta bu güzel bir adım gibi görünüyor; sosyal belediyecilik adına vatandaşın nefes alabileceği bir alan açıldı.

Ancak sosyal belediyecilik, yalnızca alan açmakla, masa ve sandalye koymakla olmuyor. Asıl mesele, o alanın herkesin ulaşabileceği, ekonomik şartlara uygun bir yer olması. İlk açıldığı dönemde çay fiyatı 5 TL idi. Makul bir fiyat, gerçekten takdir edilesi bir yaklaşım. Fakat bugün geldiğimiz noktada, aynı çayın fiyatı 15 TL’ye çıkmış durumda. Yani yüzde 200’lük bir artış söz konusu. Peki bu artış neye göre yapıldı?

Şehrin merkezindeki bir kafede çay fiyatı 10 TL iken, belediyenin sosyal tesisinde 15 TL olması kabul edilebilir mi? Üstelik Cumhuriyet Tesisleri'nde çayın 20 TL olduğu da iddia ediliyor. Eğer amaç sosyal belediyecilikse, bu fiyatların izahı mümkün değil.

Üstelik bu süre zarfında ne asgari ücrete ne de emekli maaşlarına yüzde 200 gibi bir zam geldi. Vatandaşın alım gücü bu kadar artmamışken, sosyal tesis fiyatlarının böylesine yükselmesi doğru bir yaklaşım değil.

Belediye sosyal tesisleri ticari bir işletme değildir, olmamalıdır. Bu tesisler kamu hizmeti verir, vatandaşın bütçesine dost fiyatlar sunar. Vatandaşla yarışan değil, vatandaşın yükünü hafifleten yerler olmalıdır. Fiyat politikaları belirlenirken toplumun ekonomik gerçekleri dikkate alınmalıdır. Vatandaşın sesini duymadan yapılan fiyatlandırmalar, sosyal belediyecilik anlayışına zarar verir.

Buradan yetkililere bir kez daha sesleniyorum: Bu fiyat politikası gözden geçirilmeli. Çay, belediyenin sosyal tesislerinde vatandaşın rahatlıkla ulaşabileceği bir ücrette olmalıdır. Belediyeler, vatandaşa rağmen fiyat belirleyemez. Bu anlayıştan dönülmesi, sosyal belediyecilik adına önemli bir adım olacaktır.